Aktualności

Uroczystość Wszystkich Świętych i Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych

Data publikacji: czwartek, 22-10-2026

Początek listopada to szczególny czas modlitwy, refleksji nad przemijaniem i nadziei na życie wieczne. W tych dniach wspominamy wszystkich świętych oraz otaczamy modlitwą naszych bliskich zmarłych. To nie tylko piękna polska tradycja, ale przede wszystkim wyraz naszej wiary w zmartwychwstanie i życie wieczne.

1 listopada – Uroczystość Wszystkich Świętych

W niedzielę 1 listopada będziemy obchodzić Uroczystość Wszystkich Świętych. Jest to dzień, w którym oddajemy chwałę Bogu za wszystkich, którzy osiągnęli świętość i cieszą się radością nieba. Wspominamy nie tylko świętych oficjalnie ogłoszonych przez Kościół, ale również tych, których imion nie znamy, a którzy żyli w przyjaźni z Bogiem i osiągnęli zbawienie.

Początki tej uroczystości sięgają pierwszych wieków chrześcijaństwa, kiedy szczególną czcią otaczano męczenników. Z czasem Kościół rozszerzył obchody na wszystkich świętych. Data 1 listopada została utrwalona w Kościele zachodnim w VIII wieku.

Porządek Mszy Świętych:

• godz. 8.30 – w kościele parafialnym;

• godz. 11.30 – procesja żałobna na Cmentarzu Parafialnym;

• godz. 12.00 – Msza Święta na Cmentarzu Parafialnym.

Prosimy rodziny i osoby, które w poprzednich latach pomagały w przygotowaniu Mszy Świętej na cmentarzu, a także Liturgiczną Służbę Ołtarza, organistę i nadzwyczajnego szafarza Eucharystii o pomoc w przygotowaniu liturgii.

Pamiętajmy, aby nawiedzanie grobów było przede wszystkim czasem modlitwy, wdzięcznej pamięci i chrześcijańskiej nadziei. Ofiary składane podczas Mszy Świętej na cmentarzu zostaną przeznaczone na kamienny ołtarz do naszego kościoła. Wszystkim za okazane dobro i pomoc serdecznie dziękujemy.

2 listopada – Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych (Dzień Zaduszny)

W poniedziałek 2 listopada Kościół wspomina Wszystkich Wiernych Zmarłych. W tym dniu szczególnie modlimy się za naszych bliskich, którzy odeszli z tego świata i potrzebują oczyszczenia, aby osiągnąć pełnię zjednoczenia z Bogiem.

Tradycja Dnia Zadusznego rozwinęła się w średniowieczu. W 998 roku św. Odylon, opat benedyktyńskiego klasztoru w Cluny, polecił modlić się 2 listopada za wszystkich zmarłych wiernych. Zwyczaj ten stopniowo rozpowszechnił się w Kościele i dotarł również do Polski.

W naszej parafii o godz. 18.00 zostanie odprawiona Msza Święta, przed którą odczytamy wymienianki jednorazowe. Zachęcamy do wspólnej modlitwy za tych, którzy poprzedzili nas w drodze do wieczności.

Kwiaty i zapalone znicze są pięknym znakiem pamięci, ale najcenniejszym darem, jaki możemy ofiarować zmarłym, jest nasza modlitwa, a szczególnie Msza Święta. Pamiętajmy o nich nie tylko na początku listopada, lecz przez cały rok.

Odpust zupełny za zmarłych – od 1 do 8 listopada

Kościół daje nam w tych dniach szczególną możliwość niesienia pomocy zmarłym poprzez uzyskanie odpustu zupełnego i ofiarowanie go za dusze w czyśćcu cierpiące.

Aby uzyskać odpust zupełny za zmarłych w dniach od 1 do 8 listopada, należy:

• pobożnie nawiedzić cmentarz i pomodlić się za zmarłych;

• być w stanie łaski uświęcającej, czyli mieć odpuszczone grzechy;

• przyjąć Komunię Świętą;

• odmówić modlitwę w intencjach Ojca Świętego;

• wykluczyć wszelkie przywiązanie do grzechu, także powszedniego.

Spowiedź od poniedziałku do soboty (26-31 października) od 17.00-17.20. 

Odpust zupełny można uzyskać raz dziennie. Jeśli nie zostaną spełnione wszystkie warunki, odpust może być cząstkowy.

Niech pamięć prowadzi nas do modlitwy

Przeżywając Uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny, spójrzmy na nasze życie w świetle wiary. Święci przypominają nam, że świętość jest powołaniem każdego człowieka, a modlitwa za zmarłych jest konkretnym wyrazem miłości, która nie kończy się wraz ze śmiercią.

Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci. Niech odpoczywają w pokoju wiecznym. Amen.

Patrząc na te niezliczone twarze otoczone złotymi aureolami, pomyślmy, że świętość ma wiele twarzy. Być może są wśród nich ludzie, których nikt nie oklaskiwał, których imiona nie zapisały się na kartach historii, ale których ciche dobro, codzienna wierność i miłość były znane Bogu. Nie każdy święty był wielki w oczach świata, ale każdy pozwolił, by wielki był w nim Bóg.

A my? Czy po naszym życiu pozostanie tylko nagrobek, kilka fotografii i wspomnienia, które z czasem zbledną? Czy pozostanie także dobro, które uczyniliśmy, miłość, którą obdarzyliśmy innych, i wiara, którą przekazaliśmy dalej? Uroczystość Wszystkich Świętych przypomina nam, że nie zostaliśmy stworzeni dla przemijania, lecz dla wieczności. Może więc najważniejsze pytanie nie brzmi: jak długo będziemy żyć, ale dokąd prowadzi nas nasze życie?

Papież Franciszek w adhortacji Gaudete et exultate napisał: „Lubię dostrzegać świętość w cierpliwym ludzie Bożym: w rodzicach, którzy z wielką miłością pomagają dorastać swoim dzieciom, w mężczyznach i kobietach pracujących, by zarobić na chleb, w osobach chorych, w starszych zakonnicach, które nadal się uśmiechają. W tej wytrwałości, aby iść naprzód, dzień po dniu, widzę świętość Kościoła walczącego. Jest to często «świętość z sąsiedztwa», świętość osób, które żyją blisko nas i są odblaskiem obecności Boga, albo, by użyć innego wyrażenia, są «klasą średnią świętości»”

Wpis Leona XIV na portalu X (dawniej Twitter) z 5 października br. wersja j. angielski: „Istnieje męczeństwo tych, którzy oddają swoje życie w jednej chwili, oraz bardziej ukryte męczeństwo tych, którzy oddają swoje życie dzień po dniu. Właśnie do tego wezwani są wszyscy chrześcijanie: aby oddawać swoje życie z miłością każdego dnia. Nasz wiek potrzebuje mężczyzn i kobiet, którzy mają odwagę czynić dobro, nawet gdy ma to swoją cenę. Podejdź blisko do tych, którzy są samotni, wspieraj tych, którzy są zmęczeni, i szukaj tych, którzy zbłądzili. Miej odwagę przebaczać, zaczynać na nowo i angażować się w dialog. Czynienie dobra nie zawsze spotyka się z uznaniem i często wymaga wysiłku, ale to właśnie jest codzienna odwaga miłosierdzia. Przyjaźń z Jezusem Chrystusem daje nam siłę, by żyć w ten sposób”.